28 Şubat 2011 Pazartesi

12 Angry Men

Tek mekanda uzun metraj film nasıl çekilir sorusunun cevabı. Uzun bir aradan sonra tekrar izledim. Yine büyük keyif aldım. Filmin en ilginç özelliği ise önyargının ne kadar yanıltıcı olabileceğini anlatan bu filmi, sinemadan anlıyorum diye geçinen birçok insanın sırf siyah beyaz filmelere olan önyargılarından dolayı izlememiş olmasıdır.

İmdb top 250 listesine göre tüm zamanların en iyi 7. filmi olan 12 Angry Men'de bırakın alımlı ve güzel bir kadını, dişi bir sinek bile göremezsiniz. Buradan yola çıkarak filmde nasıl bir senaryo ve oyunculuk olduğuna siz karar verin.

26 Şubat 2011 Cumartesi

Maskeliler

Uzun zamandır görmek istediğim Maskeliler'i bugün evime 3 dakikalık yürüme mesafesinde olan Şehir Tiyatroları'nın Üsküdar Kerem Yılmazer Sahnesi'nde izledim. İstanbul'daki birçok tiyatro sahnesinde oyun izlemiş biri olarak evime en yakın sahneye bugün ilk kez gittim. Kerem Yılmazer, bundan sonra daha sık gitmeyi düşündüğüm küçük ve güzel bir tiyatro salonu.

Oyuna gelecek olursam, öncelikle dekorla başlayım. Oyunun konusu ve vermek istediği mesajla bütünleşen muhteşem bir dekor vardı. Oyunculuklar da son derece başarılıydı. Savaşın, yaşam üzerindeki etkileri ve bu etkilerin neden olduğu bir aile içi hesaplaşma. Üç kardeş arasında tek mekanda geçen bu hesaplaşma tek perdelik bir oyun olarak karşımıza çıkıyor. Her ne kadar bu hesaplaşmanın ana taraflarını canlandıran Mehmet Gürhan ve Levent Üzümcü çok başarılı oyunculuklar çıkarsa da ben özellikle arada kalan küçük kardeşi canlandıran Serdar Orçin'in oyunculuğuna hayran kaldım.

20 Şubat 2011 Pazar

#10

Sadece bir formamın arkasına isim yazdırdım bugüne kadar. Onda da O'nun ismi yazılı. Kimilerine göre küçük maçların oyuncusu olan Alex, bugün Beşiktaş ağlarına bıraktığı gol sayısını 12'ye çıkardı.

26 Ocak 2011 Çarşamba

Baba Mesleği

Kanla karışık yağmurlarla üstümüze
özgürlük yağıyor gökyüzünden
ölmeyi öğrendim ben
daha yürümeyi öğrenmeden
mermiler düşerken
biri var uzakta tetiği çeken
katil doğmuş, baba mesleği..



Sözler, müzik, mesaj hepsi kusursuz. Dinledikçe isyan ediyor, her seferinde tekrar dinlemek istiyor insan. Birol, Ferman, Murat, Haluk yüreklerinize sağlık.

23 Ocak 2011 Pazar

Kader

Haluk Bilginer'in Masumiyet filmindeki efsanevi tiradının öyküsünü anlatan Kader'i dün akşam uzun bir aradan sonra bir kez daha izledim. Kader'in izleyici üzerindeki etkisi film bittikten sonra ortaya çıkıyor. Filmin ardından insanın hayattaki öncelikleri ve aşk üzerine uzun uzun düşünüyorsunuz. Bazı sahneleri tekrar tekrar izliyorsunuz.

Ufuk Bayraktar, canlandırdığı Bekir karakterinin geçirdiği dönüşümü çok iyi yansıtmış. Sadece İzmir'de bankta yüzü gözü şişmiş bir halde uyandığı sahne bile oyunculuğunun ne kadar başarılı olduğunu gösteriyor. Bir parantez de Engin Akyürek'e açmak lazım. Rolü kısa olmasına rağmen o da filmin en başarılı performanslarından birini sergilemiş. Vildan Atasever ise filmin başlarında yapmacık gibi duran oyunculuğunu özellikle Kars'taki evde geçen son sahnelerde toparlamış.

Filmin sonundaki o güzel replikle tamamlayalım postu:

Geçen gece çocuk hastaydı. ilacı bitmiş, almak için dışarı çıktım. Sağa sola saldırıp nöbetçi eczane arıyoruz. Birden durup dururken içim cız etti. Bir baktım gene aynı karın ağrısı. öyle özlemişim ki seni. Dönerken bir meyhane gördüm. Bir tek içeri girdiğimi hatırlıyorum bir de rakıya yumulduğumu. Arkasından en az dört cigaralık. Sonra gözümü bir açtım karşıdan karlı dağlar geçiyor. Bir daha açtım başımda bi çocuk: “Kalk abi.” diyor “Kars’a geldik.”

Otobüsten indim, yürümeye başladım. Dedim, Allah’ım nerdeyim ben? Burası Neresi? Sonra güç bela burayı buldum. Kapının önünde durup düşündüm. Dedim Bekir, bu kapı ahiret kapısı. Burası sırat köprüsü. Bu sefer de geçersen bi daha geri dönemezsin. İyi düşün dedim. Düşündüm, düşündüm. Ama olmadı, dönemedim. Sonra, bak oğlum dedim kendi kendime. Yolu yok çekeceksin. İsyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. Yol belli, eğ başını usul usul yürü şimdi.

26 Kasım 2010 Cuma

Scent of a Woman

Yalnızca tango sahnesi, Ferrari sahnesi ya da Al Pacino'nun filmin sonundaki efsanevi tiradı değil her sahnesi her diyalogu muhteşem film. Bu filmde Al Pacino'nun tüm zamanların en iyi oyunculuk performanslarından birini çıkardığını kimse inkar edemez sanırım. Tekrar tekrar izleyin.

20 Kasım 2010 Cumartesi

Karanlık İşler

Oyunu bugün Beykoz'daki Ahmet Mithat Efendi Sahnesi'nde izledim. Bu sahneye 2. gidişim. Gideceklere tavsiyem, hafta sonu havanın güzel olduğu bir gün gidip hem Anadolu yakasının doğal güzelliklerinin, hem de tiyatronun tadını çıkarmaları. Bir diğer tavsiyem de ön sıralardan bilet alacaklara olsun. Sahnenin yüksekliğinden dolayı ilk 2 sırayı pas geçmkte yarar var. 3 ya da 4. sıra ideal.

Oyuna gelecek olursak Karanlık İşler Devlet Tiyatroları'nın bu sezonki yeni oyunlarından biri. İlk perdesi biraz sıkıcı giden ikinci perdede ise biraz hareketlenen oyun bazı sahnelerde izleyicilere kahkahalar attırmayı başardı. Oyunculuk kötü değildi ama çok iyi olduğunu da söyleyemem. Levent Özdilek'in performansı bile vasat göründü bana. Özetle bu oyundan çok şey beklemeyin derim. Düşük beklentiyle gitmeniz halinde ise keyifli bir gün geçirebilirsiniz.

19 Kasım 2010 Cuma

Eagle Eye

Zaman zaman I Robot'u, zaman zaman Terminator'u hatırlatan hoş bir filmdi. Oyunculuk çok iyi olmasa da konu filmin sonuna kadar sıkılmadan izlenmesini sağlıyor. İzlememiş olanlara tavsiye olunur.

15 Kasım 2010 Pazartesi

Carlito's Way

Al Pacino'nun bir kez daha hayranlık uyandıracak bir performans sergilediği başyapıt.

De Palma, Carlito ve Gail arasındaki aşkın büyüklüğünü anlatmak için geçmişten sahnelere ya da uzun diyaloglara ihtiyaç duymaz. Bize sağanak yağmurdan çöp tenekesinin kapağıyla korunmaya çalışarak karşı apartmanın çatısından sevdiği kadının dansını hayranlıkla izleyen adamı ve sokakta ona laf atan kişinin sevdiği adam olduğunu anlayıp arkasına dönerek ona sevgi ve hasret dolu gözlerle bakan kadını gösterir. Bu 2 sahne Carlito ve Gail arasındaki aşkın büyüklüğünü anlamaya yeter de artar bile. Daha fazla detaya, repliğe, söze ihtiyaç yoktur.

13 Kasım 2010 Cumartesi

2012

Bir an bile şaşırtmadı. Her karesi Hollywood klişelerine uygundu. Bir de Özgürlük Heykeli'ni kullansalarmış tam olacakmış.
Blog Widget by LinkWithin